bLO[G/K] o zWiERZeniaCH zWiERZ@

bo Te (LUx ΛÚKειον vel.on LÝKeion vel.on L[Y/U]Caon Pi[c/x]Tus) przeRÓŻne SOM

PrzyCZYNy

ReGuł (cyt.: „gułaj m l, lm D. ~ai a. –ów daw. człowiek nieroZgarnięty, nieruchliwy; niezdara, gamoń, mazgaj: Wolałbym sto razy, żebyś się rozsierdził jak chłop, fuknął, zwalił mię nawet, zbił, niż był takim mrukiem, gułajem, słyszysz? DYGAS. Marg. 176. // SWil”
https://doroszewski.pwn.pl/haslo/gu%C5%82aj/) STRESSury zwanej eDUKACyjnym (cyt.: „dukać ndk I, ~any 1. «czytać, mówić nieudolnie, niewyraźnie, jąkać się; sylabizować, bąkać»: Butkiewicz dukał pod nosem i do słuchaczy dolatywały tylko rzadkie, niepowiązane słowa. PUTR. Rzecz. 412. Dukał, jak zawsze monotonnie, ustępy z Konrada Wallenroda. RUS. Wiatr 45. Pilnowała, aby swój drobiazg w mowie ojczystej „Ojcze nasz” wyuczyć i z książki pobożnej swoje dukanie mozolne dzieciom przekazać. GOJ. Dzień 34. Dwóch towarzyszy Koła zupełnie nie umiało czytać, trzech z trudnością dukało, ale wszyscy głodni byli drukowanego słowa. RUDN. L. Stare I, 164. Mało który był piśmienny. Wielu ledwo dukało z lacińskiej książki. WIKT. Papież 186.
◊ przen. Zamiast czytać nuty głosem (…) duka swoją melodię jednym palcem na fortepianie. RUDZ. Muz. 87.
2. daw. «powtarzać coś ciągle, do znudzenia»  // SW”
https://doroszewski.pwn.pl/haslo/duka%C4%87/) N(a/ie)uczÆniem, Wszystkich DySCYPlin (cyt.: „dyscyplina ż IV, CMs. ~inie 1. «podporządkowanie się przepisom regulującym stosunki wewnętrzne danej  zbiorowości, organizacji, grupy społecznej itp.; karność, rygor, ustalony porządek»: W partyjnej robocie siedzę jednakże od lat, toteż wiem, kiedy żywiołowy indywidualizm musi ustąpić miejsca twardej, codziennej dyscyplinie. BRAND. K. Troja 170. Socjalistyczna dyscyplina pracy wymaga usunięcia wszelkiego niedbałego, niesumiennego stosunku do pracy. SKRZYW. Przem. II, 8. Dziekan zagroził wyrzuceniem z uniwersytetu (…) obowiązuje go dyscyplina nauki. Państwo łoży na niego. RUDN. A. Morze 473. Źle zaścielone łóżko, kurz na kuferku, źle przyszyty czy nie zapięty guzik, dziurka w mundurze – tymi właśnie drobiazgami dyscyplina wojskowa najsilniej prze do unicestwienia indywidualności. RUDN. A. Żołn. 23. Z chwilą przejęcia grupy przez Temperę rozprzęgła się dyscyplina, grupa poszła w rozsypkę. NEW. Archip. 155. Wobec dogmatyczności nauk Epikura i szkolnej dyscypliny w ich postrzeganiu, nie mogło być mowy o jakimś rozwoju epikureizmu. SINKO Lit. II/1, 50. Musimy (…) wzmocnić i podnieść na wyższy poziom dyscyplinę partyjną. BIERUT Walka 66. W tym zbiorowisku ludzi, nie nawykłych jeszcze do niewygód i karności musiały być jednostki, w których piersiach wzbierały czasem pewne bunty, lecz powoli ulegały i one rygorom i dyscyplinie, panującej w partii. KOWALEW. Z. Wspom. 18. Żelazna dyscyplina. Wprowadzać, utrzymywać dyscyplinę. Podlegać, podporządkowywać się, poddawać się dyscyplinie. Przestrzegać dyscypliny. Łamać dyscyplinę.
◊ fraz. Dyscyplina wewnętrzna. «opanowanie»: Kto wyrobił sobie latami dyscyplinę wewnętrzną, ten wie, co może robić i czego nie może. BOGUSZ. Polon. I, 128.
◊ przen. Jest poetą o bogatej wyobraźni, lecz nie dość silnym zmyśle konstrukcji, nie dość dużej dyscyplinie intelektualnej. MATUSZ. R. Lit. 107. Bez dyscypliny myślowej nie ma prawdziwej twórczości. PAR. Alch. 269. Kompozycja ich [domów na Mariensztacie] brył i elewacji może być przykładem dyscypliny plastycznej architekta. Archit.11, 1952, s. 286.
2. «dział, gałąź nauki lub techniki; dziedzina wiedzy, nauka»: Formaliści ograniczali wiedzę o literaturze do badań nad kształtem językowym dzieła, problemy estetyczne, historyczne, psychologiczne, biograficzne odsyłając do innych dyscyplin. ZÓŁK. S. Stare 73. Najlepiej byłoby może mówić o „dyscyplinach” krytycznych, normatywnych, praktycznych (…) rozumiejąc przez dyscyplinę „to, czego można nauczać i uczyć się”. KOTARB. T. Elem. 454. Słuszny postulat koordynowania teorii z praktyką powinien być zrealizowany wewnątrz każdej dyscypliny naukowej. Por. Jęz. 6, 1951, s. 2. Filozofia Marksistowska nie jest dyscypliną gabinetową, nauką dla wybranych. Myśl Filoz. 1–2, 1951, s. 11. Od dawna mówimy o syntezie architektury, rzeźby i malarstwa – o jedności i współzależności tych podstawowych dyscyplin plastyki. Prz. Artyst. 4, 1952, s. 18. Dyscyplina sportowa.
3. «narzędzie kary cielesnej lub biczowania się, krótki bat o kilku rzemieniach»: Przy drzwiach prowadzących do izby szkolnej zawieszony był na sznurku duży kalendarz w zielonej okładce, a na nim rzemienna pięciopalczasta dyscyplina z trzonkiem do złudzenia naśladującym sarnią nóżkę. ŻER. Syzyf. 11. [Biczownicy] przyciągali z kraju do kraju, z miasta do miasta, nie bawiąc nigdzie dłużej nad dobę, śpiewając w różnych naraz językach jakieś dziwaczne pieśni i biczując się dwa razy na dzień dyscyplinami o zaostrzonych kolcach żelaznych. SZAJAN. Szkice I, 97. Ci, którzy naznaczonej roboty tygodniowej nie skończyli, wsadzeni są w machinę, która im ręce i nogi krępuje i dyscypliną są sieczeni. STASZIC Dzien. II, 226.
4. pot. «uderzenie dyscypliną»: Matka oburzyła się, że chłopak przyjął pieniądze od obcego i w rezultacie Jan Duklan dostał piętnaście dyscyplin. BYSTR. Dzieje II, 166. Starosta sypał mu dyscypliny na nagie plecy. KACZK. Swaty 72.
5. daw. «biczowanie się»: Gdybym cię przeprowadził przez pięć piątków, przez miserere i dyscyplinę, mógłbyś od razu zostać jubilatem. CHODŹ. cyt. SW. Kapnicy od kap, którymi się przykrywali, tak nazwani. Byli to ludzie rozmaici, z nabożeństwa lub z nakazu spowiedniczego za grzechy swoje publiczną dyscyplinę w kościołach podczas pasji czyniący. KIT. Opis 43. // L
<lc. disciplina = uczenie się, nauczanie>”
https://doroszewski.pwn.pl/haslo/dyscyplina/)
(cyt.: „scypuł m IV, D. -u, Ms. ~ule łow. «delikatnie owłosiony naskórek porastający poroże zwierzyny płowej w okresie jego wyrastania»: Skoro tylko rosochy są wytarte ze scypułu, rozpoczynają łosie czas godów. KRAW. Łow. 129. Ujrzał kozła, ocierającego o drzewko gotową już pod scypułem ozdobę swoją NIEDB. Łow. 38. // SWil”
https://doroszewski.pwn.pl/haslo/scypu%C5%82/)
przez
Fratres Militiae Templi, Pauperes COMmilitONES Christi Templique Sol-0-Moon-is vel-on Salomonis = Zakon [wie{trz/cz}nie] Ubogich Rycerzy Chrystusa i Świątyni Salomona (Templi–RiUSze, vel-on JeSus-ITI po przeFABERoVIAniu)
Ordo fratrum domus hospitalis Sanctae Mariae Theutonicorum in JeruSalem = Zakon Szpitala Najświętszej Marii Panny Domu Niemieckiego w Jerozolimie (Krzyż-[H]{A-ki/Owce})
Orto Militiae Sancti Joannis Baptistae Hospitalis HieRos-O-lim-i-tani = S(A/U)Ve–REN[T]ny Rycerski Zakon Szpitalnicków św. Jana z Jerozolimy z RODos i z MALty (Mal[e]-tański)

https://www.youtube.com/watch?v=My02NFCwcQo
https://www.youtube.com/watch?v=PDfwldNd0Rk
https://swiatowaliga.blogspot.com/2016/02/htranshumanizm-ostateczna-rewolucja.html

Jak to wygląda w pRAKtyce:
https://www.youtube.com/watch?v=i9h-F6mfs5s
PinocCHIO PICcolo, PINOCchio GRAnDE
https://narkopedia.org/AB-PINACA
FALLsus in UNo, fallSUS in OMNI(e)bus

Dwie [przePRÆsSam TREeS{H},PiERw{C/S}zY JackSON SeCREtASH NiGEL tESH siew w {D/T}YMie kRęci] PaWło(w)skie psiaPSINKI zNisz[Å]cZONE przez PSYCHEicznie cHO-ROoM Å.L.(F.)e „ViSIONerkę”, co sic! [z]ROBią? [U]RA(D/T)ują sWoją OPRAWczyniE…
„Dź(w)ięki temu sK.Ł.adając” sHAKer shAPE of https://trustmentalhealth.com/blog/victim-persecutor-rescuer wstrZAsaJONce O.B.LiGATio CirCuLUS ViTioSUS pRoBANDo in deFINiENDo zWIĄZane KOŁo [O]BLEDne k(N/R)ęci siew gdzie?

Kim/Czym RÓŻni siew [B/T]OXic [z]WIERZ-cH(uf/ów)CA, od sK.L.ePANego aKuMULÆcyjnego ULa? Ni(Kim/Czym), ups… przePRÆSzam, PERspecTiVæ’om

To siew NA(S)Żywa, cyt.: [Stockholmssyndromet handlar om den bindning som uppstår mellan brottsling och offer i en gisslansituation, de känslomässiga relationer som utvecklas när dessa lever under livsfara tätt inpå varandra under flera dygn. Nils Bejerot, som myntade begreppet, skrev i Fib/Kulturfront 12/1981: ”En paradoxal intressegemenskap växer fram mellan gärningsmännen och deras offer. Den kan utveckla sig från förståelse till sympati och även medföra att offren utvecklar en stark emotionell bundenhet till sina herrar, det s.k Stockholmssyndromet … Genom kombinationer av akut dödsfruktan och djup självbevarelsedrift identifierar sig offret i denna situation med gärningsmännen och deras sak”.

Zespół sztokholmski dotyczy więzi, jaka powstaje między przestępcą a ofiarą w sytuacji wzięcia zakładników – relacji emocjonalnych, które rozwijają się, gdy osoby te, znajdując się w sytuacji zagrożenia życia, przebywają w bliskim kontakcie przez kilka dni. Nils Bejerot, który ukuł to pojęcie, napisał w magazynie Fib/Kulturfront z grudnia 1981 r.: ”Między sprawcami a ich ofiarami rodzi się paradoksalna wspólnota interesów. Może ona ewoluować od zrozumienia do sympatii, a nawet prowadzić do tego, że ofiary rozwijają silną emocjonalną więź ze swoimi oprawcami, tzw. syndrom sztokholmski… Poprzez połączenie nagłego strachu przed śmiercią i głębokiego instynktu samozachowawczego ofiara w tej sytuacji identyfikuje się ze sprawcami i ich sprawą”.]
https://sv.wikipedia.org/wiki/Stockholmssyndromet

WyDaJe Ci siew, że NA(z)VY: {z(Å)nurZONE} RUN[Å]way, VanGuard, [GOLDman] S[z]ACHs, e. t. seQUiT(o/U)R to jakieś przy[w]PA.D.ki SOM?

LitR <=> Lit-eRa Agog[L]E-S
wARE
<=> wy(B/R)o(r/b)y/TowARY

WyDaJe Ci siew, że cH[ł]OoDzi o (M/W)ODne MARcovo ciuszCOVE VESTis S&MATeczki na które [z]SYPiesz uciUŁANymi, niERzAdko nakradzionymi pecuniami? A MORze o sTYLE cH[ł]OoDzi, tak?
WyDaJe Ci siew, że O.o.B.viE.szanie „WeihNACHTsBäumcHen” BISuTERriĄ [po]cH[ł]OoDzi od BuKiet Ko(K/B)iet (cyt.: „kokiet m IV, Ms ~ecie, lm M. ~eci przestarz. «mężczyzna odznaczający się kokieterią, zaLotny»: Są hipokryci kokieci, tak jak kobiety. Stąpa ci na palcach, okulary złote ma na nosie, w usteczkach stulonych jakby lukrecję trzymał, patrzy się łaśliwie, mówi fistułą. ŁĘT. Wspom. 292. // SWil
<fr.coquet>”
https://doroszewski.pwn.pl/haslo/kokiet/)
(cyt.: „fiStuła ż IV, CMs. ~ule 1. med. in. przetoka «nieprawidłowy kanał, łączący narząd wewnętrzny ze skórą, błoną śluzową lub z innym narządem»: Miał on fistułę w nodze, która tak głęboko sięgała, iż lekarze sądzili, że trzeba będzie odjąć całą nogę. CHŁĘD. Barok. 58.
2. muz. a) «jedna z piszczałek organowych o wysokim brzmieniu»
b) «głos męski o wysokim brzmieniu; falSet»: Co to jest – wołał fistułą Antek wyściubiając rozczochraną i czerwoną głowę spod brudnej zasłony. DZIERZK. 201. // L
<lc. fistula = rurka, fujarka>”
https://doroszewski.pwn.pl/haslo/fistu%C5%82a/), tak?

A MORze wyDaJe Ci siew, że [po]cH[ł]OoDzi T(Æ/O)Ń zWyczaj z Lądu?

Biedactwo…, przeŚpij Ty siew doBrze[gu] z TOŃ sWoją NieVi(E)DzĄ.

To Be conTINuEd…

Pozostaw odpowiedź

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *