![bLO[G/K] o zWiERZeniaCH zWiERZ@](https://suiiurisesse.j.pl/wp-content/uploads/2025/08/cropped-logo.png){kind=logo}
kTORe cH(Ł)ODzą do BAZY-Li(z)COVEgo pORTyka ferREOwać fałSzywe sądy, sPrzedDawać i [s]KUPO[N]wać MAR[n/tw]E RZECZY[visT]OŚci
https://en.wikipedia.org/wiki/Hod_(Kabbalah)
https://pl.wikipedia.org/wiki/Bazyliszek_(stworzenie_mityczne)
JA[j]Ko mAVIAją:
„- LUsTErReczko poVvi(e)dz przecie[R], co to z Nami BEDzie?
– Nie Vvi(e){c/dz}[ie]?
cyt.:
„As for man, his days are like GRAss; As a flower of the field, so he flourishes. For the wind passes over it, and it is gone.
Człowiek jest jak trawa w dniach swego życia; (kVvit)nie NI-Czym kViAt-(R) (P/R)OLny. Lecz gdy poVvieje NÅ.D. [A]Nim VIAtR, zNi[c]ka bez ś(L/Ł)ADu.”
https://yts.torrentbay.st/movies/nickels-2026
Czy A[B]BYsS naPEWno?
https://en.wikipedia.org/wiki/Nano-
cyt.:
„rynsztok m III 1. «obmurowane wgłębienie wzdłuż chodnika ulicy, którym woda i nieczystości spływają do kanału; ściek uliczny wraz z płynącą brudną cieczą»: Jako mała dziewczynka (…) zimą po powrocie ze szkoły ślizgałam się w zamarzłym rynsztoku. NOWAK. K. Tak było 9. Rynsztoki płynęły z szumem, wylewając ze swych krawędzi brudne i cuchnące fale. ZAP. G. Kaśka 184. Powietrze przejęte było (…) dymami prochu, wonią krwi, która rynsztokami płynęła i w kałużach ścinała się po ulicach. KRASZ. Szalona 274. Rynsztoki po obu stronach ulic, co kilkanaście kroków, mają także małe okienka swoje, dane spadzisto aż do kanału, którymi woda (…) do razu ściecze. STASZIC Dzien. I, 43.
◊ przen. Wielu (…) stoczyło się na dno nędzy, w rynsztok. WIKT. Wierzby I, s. XV. Najlepsze lata młodości mojej przeszły mi w rozpuście i w pijaństwie (…) walałem się po rynsztokach życia i przywykłem pić rozkosz z kałuży. KORZ. J. Wdow. 471.
2. daw. «strumień, potok cieczy»: Okręt pustyni [wielBłąd] – jako struś wygląda, skrzydła ma z worków (…) skórzane boki leją fontanny dwie i dwa rynsztoki. SŁOW. Ben. 294. Deszcz przez dachy i ściany rynsztokami leci. CHODŹ. Pisma I, 72. // L
<nm. Rinnstein>”
https://doroszewski.pwn.pl/haslo/rynsztok/
ABBAnNATiO –onis Śr.: Kara rocznego wygnania za popełnione zaBóJstwo.
Abbas –atis 1) Opat, 2) a. populi – Śr.: Przywódca ludu w miastach włoskich,
~ commendaTARius opat świecki,
~ de regimine opat rządzący bez przydzielonego terytorium,
~ exemptus opat po(d)Legły bezpośrednio papieżowi,
~ nullius opat z własnym terytorium niepodlegający żadnemu biskupowi,
~ primarius pierwszy opat w prowincji zakonnej,
~ regularis opat zakonny.
Abbatia –ae cyt.: „apatia ż I, DCMs. ~tii, blm «niezdolność do odczuwania wzruszeń; nieczułość, zobojętnienie, stan odrętwienia»: Od paru miesięcy przestał się golić i wpadł w zupełną apatię (…) był chory na melancholię, chory był na samotność. SŁONIM. Końce 193. Nie miała sił, żeby się otrząsnąć z apatii i na coś zdecydować. PERZ. Las 61. Mam minuty takiej apatii, że pozwoliłbym się zwymyślać, bić, znieważać. ŻER. Dzien. II, 269. Wnet jednak ogarnęła ją tak wielka apatia, że nie chciało jej się nawet ręką poruszyć. PRUS Emanc. I, 317. Widok słońca i pogodnego nieba rozwesela mię, dni zaś chmurne i dżdżyste wprawiają w smutek lub w stan nieprzezwyciężonej apatii. ORZESZ. Z różnych I, 191. Już bym miał prawo bardzo ciebie zburczeć za taką apatię. Kilka miesięcy ani słowa do nas. MICK. Listy II, 109. Głęboka, beznadziejna, martwa apatia. Zapadać, popadać w apatię. Pogrążać się w apatii, być skłonnym do apatii.
<gr. apátheia = brak czucia, nieczułość>
https://doroszewski.pwn.pl/haslo/apatia/” 1) Opactwo (a. nullius sc. [sciLicet to jest/znaczy] dioeCesis – opactwo nie należące do żadnej dieCezji [VeL.on deCyzyjnej „Sesja” Cesji]), 2) Godność op[i/ł]ata, 3) Dochody opata, cyt.: „opiat m IV, Ms. ~acie farm. zwykle w lm «leki zawierające opium lub jego pochodne»
https://doroszewski.pwn.pl/haslo/opiat/”
(w THeMATcie tzw. szKOLONn{i/y)ch nożoWnyków, cyt.: „(…) Returning home, Cody finds that his brothers and his mother are addicted to a drug known as „edge„. (…) Po powrocie do domu Cody odkrywa, że jego bracia i matka są uzależnieni od narkotyku znanego jako
”GRA-VER veL.on KRA-VENdź Ostrza”
https://en.wikipedia.org/wiki/Class_of_1999#Production
{eXs~seX~sXe~Xes~esX przyPis wLOSny}),
[ibid. https://niepoprawni.pl/blog/jozef-wieczorek/abp-fulton-sheen-o-opetaniu-intelektualnym-profesorow],
[ibid. https://www.bitchute.com/video/vBMQnvrAflgD/ cyt.: {My precioussss
„ANALYSIS OF A SINGLE DROP OF THE PFIZER «VACCINE», AS OF DECEMBER 26, 2022. GRAPHENE-BASED CARBON NANOTUBES, GRAPHENE MICROFILAMENTS, GRAPHENE SHEETS. ONLY AND EXCLUSIVELY GRAPHENE. THERE IS NO MRNA IN THE 'VACCINE’. WHAT IS INSIDE IS NOT BIOLOGICAL.” – Excerpts from transcript:
” All this is technological. It is not biological. The latest research by both Dr Nagase and Juan Garberi and also from Lorena Diblasi show that neither phosphorus nor hydrogen are present in the sample. Therefore the fundamental atoms of life do not exist. No genetic material either. The mNRA platform as such doesn’t exist. M. Malone is probably another impostor.
[…]
The Pfizer vaccine famous lipid nanoparticules, we were told. Of course, „we have found the patent for lipid nanoparticles and they have two graphene faces!” Do you understand [that this is a lie] now? By the way, this is not going to stay like this. I say this to all those who have lied and continue to lie: what you’re protecting today is your arse, but we’re going to chase you down the street. Somehow at La Quinta Columna, we decree that these people who have blatantly lied, are enemies and criminals for all humanity, who do not have or shouldn’t have the capacity to even live in our world, much less to go out on the streets.
[…]
See here how that formation is dragged by a little dot. These are already single-walled carbon nanotubes, more elaborately shaped, which is graphene geometrically arranged in a tubular fashion. It’s used in the field of neuroscience as branches or neural networks. What it’s going to do is establish connections between one neuron and another. And from there, since this material absorbs radiation, the phenomenon of neuromodulation and neurostimulation is possible, as well as altering certain brain areas to obtain certain patterns of behaviour in the population. This isn’t science fiction, this is science. Neuroscience and nanotechnology that go hand in hand here.
Moje sCArBON-Y
„ANALIZA POJEDYNCZEJ KROPLI «SZCZEPIONKI» FIRMY PFIZER, STAN NA 26 GRUDNIA 2022 R. NANORURKI WĘGLOWE NA BAZIE GRAFENU, MIKROWŁÓKNA GRAFENOWE, ARKUSZE GRAFENOWE. WYŁĄCZNIE I TYLKO GRAFEN. W ’SZCZEPIONCE’ NIE MA MRNA. TO, CO ZNAJDUJE SIĘ W ŚRODKU, NIE JEST BIOLOGICZNE.” – Fragmenty transkrypcji:
„To wszystko ma charakter technologiczny. Nie jest to materiał biologiczny. Najnowsze badania przeprowadzone zarówno przez dr Nagase’a i Juana Garberiego, jak i przez Lorenę Diblasi pokazują, że w próbce nie ma ani fosforu, ani wodoru. W związku z tym nie ma tam podstawowych atomów życia. Nie ma też materiału genetycznego. Platforma mRNA jako taka nie istnieje. M. Malone jest prawdopodobnie kolejnym oszustem.
[…]
Powiedziano nam o słynnych nanocząsteczkach lipidowych zawartych w szczepionce firmy Pfizer. Oczywiście „znaleźliśmy patent dotyczący nanocząsteczek lipidowych i mają one dwie powierzchnie grafenowe!” Czy teraz już rozumiecie [że to kłamstwo]? Nawiasem mówiąc, tak nie zostanie. Mówię to wszystkim, którzy kłamali i nadal kłamią: to, czego dziś bronicie, to wasze tyłki, ale będziemy was ścigać po ulicach. W La Quinta Columna uznajemy, że ci ludzie, którzy rażąco kłamali, są wrogami i przestępcami całej ludzkości, którzy nie mają ani nie powinni mieć prawa nawet do życia w naszym świecie, a tym bardziej do wychodzenia na ulice.
[…]
Zobaczcie tutaj, jak ta formacja jest ciągnięta przez małą kropkę. Są to już jednościenne nanorurki węglowe o bardziej skomplikowanym kształcie, czyli grafen ułożony geometrycznie w formie rurki. Wykorzystuje się je w neurobiologii jako rozgałęzienia lub sieci neuronowe. Ich zadaniem jest tworzenie połączeń między poszczególnymi neuronami. A stąd, ponieważ materiał ten pochłania promieniowanie, możliwe staje się zjawisko neuromodulacji i neurostymulacji, a także modyfikowanie określonych obszarów mózgu w celu uzyskania określonych wzorców zachowań w populacji. To nie jest science fiction, to jest nauka. Neurobiologia i nanotechnologia idą tu w parze.} Ko(j/ni)ec c(z)yta-tu, czyli zODALne S.T.Æ.RoViAnie cHODzącymi NArzędZIAMI „S&MartPhone’ami” mówiącymi…, ups…, prz[D]ePRæSSAm „WaLk” V(v)oLk-s PeOPLE LUDźmi],
cyt.: „obiad m IV, D. -u, Ms. obiedzie «najobfitszy, gorący posiłek dzienny (najczęściej złożony z trzech {z}DAŃ) spożywany w śRODku dnia»: Obiad zjadam w pierwszorzędnej restAURAcji. Co za rozkosz: śnieżne obrusy, wykwintna zastawa. CENT. Wyspa 231. U notariuszów był obiad! – grochowa zupa z wędzonką, pieczeń barania na dziko, LEGOmina [legumina] serowa, porter. ZEG. Zmory 359. Wniosła dymiącą się wazę i zwracając się do matki oznajmiła podany obiad. ORZESZ. Na dnie I, 89. O godzinie drugiej dawano do stołu. – Obiad z kilkunastu potraw złożony poprzedzała wódka, a towarzyszyło wino. POT. L. Pam, I, 29. Zjadłszy zupę, dwie potrawy i deser, można być sytym – obiad zaś taki dwa franki i pół – albo trzy franki kosztuje… SŁOW. Listy I, 84. Obiad był smaczny, rozmowa wesoła, piwo marcowe wyborne. NIEMC. Sieciech. 6. Obiad wystawny, obfity, mięsny, skromny, chudy, postny. Gotować, nastawiać, przyrządzać, zrobić obiad. Prosić kogo na obiad, do obiadu. Czekać z obiadem, na obiad. ∆ Obiad proszony «obiad, na który się jest zaproszonym, lub zaprasza się kogo»: Dosyć miał owych obiadów proszonych, wizyt i odwiedzin przyjaciół. ŚLIW. A. Lel. 114. Ja jestem na proszonym obiedzie u marszałka. KRASZ. Latarn. IV, 28. ∆ hist. Obiady czwartkowe «cotygodniowe obiady urządzane przez króla Stanisława Augusta, mające charakter zebrań naukowo-literackich»: Wybicki, zachęcony żywym zainteresowaniem członków obiadów czwartkowych dla zagadnień prawniczych, postanowił zreferować przed tym forum i inne myśli przewodnie opracowywanego kodeksu. Pam. Lit. 1950, s. 726. Raz, na obiedzie czwartkowym, wyraził St. August życzenie, aby uczeni polscy opracowali życiorysy znakomitych, godnych NAśladoWANia daWnych Polaków. CHRZAN. I. Lit. 411. ∆ pot. Postawić komu obiad «zaprosić kogo na obiad; zapłacić w RESTauRacji za zjedzony przez kogo obiad»: Gotów był sprzedać się każdemu, kto postawi obiad, byle się tylko uwolnić od ciągłej niepewności jutra. BRAUN Lewanty 69. ∆ dać, wydać obiad «urządzić przyjęcie dla zaproszonych gości, często na czyjąś cześć w godzinach po[L/Ł]UDniowych lub poPołudniowych»: W r. 1828 wiele opowiadano w Warszawie o obiedzie wydanym u Potockiej na cześć NiemceWicza w dzień jego imienin. BAR Kum. 56. [Siciński] daje obiad; zwiedziona zbiera się drużyna, gnie się stół pod misami, cieką strugi wina. MICK. Wiersze 144.
◊ fraz. Musztarda po obiedzie «rzecz spóźniona, za późno przekazana, podana»: Było 6 modeli, jeden z nich pokaże się w sierpniu br. (trochę musztarda po obiedzie). Przekr. 539, 1955. Każdemu się, Panienko, zdarzy, że wysłany z listami do karczmy zajedzie… i musztardę… przyniesie panom po obiedzie. SŁOW. Zawisza 25. ∆ Po obiedzie; przed obiadem «po po[L/Ł]UDniu; przed poŁUDniem»: Poczęto ustalać ścisłą chronologię (…) jej wypraw i stwierdzono, że po obiedzie, więc najpóźniej, była w mieszkaniu rządcy, pana Turzyckiego. ŻER. Przedw. 232. Po obiedzie zaczęły schodzić się z miasta do domu komornika rozmaite urzędowe i nieurzędowe figury. LAM J. Głowy II, 122.
◊ przysł. U skąpego zawsze po obiedzie «człowiek skąpy nigdy nie częstuje» // L
https://doroszewski.pwn.pl/haslo/obiad/”,
cyt.: „opłatek m III, D. ~tka 1. rodzaj przaśnego ciasta z pszennej mąki pieczonego w bardzo cienkich płatkach, używanego we mszy w liturgii [ŻYTOwskiej] chrześcijańskiej i w polskiej tradycji przy wieczerzy wigilijnej; dawniej też do pieczętowania listów, przesyłek itp.: Wilia [cyt.: „wilia ż I, DCMs. willi, lm D. willi a. wilij 1. p. wigilia w wz. 1a: W dzień Willi jakoś wszyscy zbudzili się wcześniej. WAS. W. pok. 60. W wilię Zielonych Świątek stary Szczepan przyszedł na południe do domu. SIENK. Now. II, 6.
2. p. wigilia w zn. 2: W obszernej sali jadalnej zapalono dużo światła i służba krzątała się (…) nakrywając stół do wieczerzy zwanej wilią. DYGAS. Piszcz. I, 216. Ciągle myślałem o willi u prefekta Jarkow(skiego), którą kiedyś jadłem będąc dzieckiem. SŁOW. Listy I, 324.
3. wychodzące z użycia p. wigilia w zn. 1b: Przybyłem do Paryża w wilię uroczystości [molierowskich]. BOY Flirt III, 241. Proszę o słówko w wilię wyjazdu, bo trzeba będzie koniecznie napalić w Pani poKOJAch. CHOPIN Wyb. 162. // L https://doroszewski.pwn.pl/haslo/wilia/ ” była obcHODzona bardzo SOLennie; przygotowywano wieczerzę wigilijną z tradycyjnymi potrawami, łamano się opłatkiem. BYSTR. Warsz. 178. Pomagał organiście przy laniu świec woskowych czy wypiekaniu opłatków. PIGOŃ Komb. 77. List gotowy zaklejała okrągłą pieczątką z kolorowego opłatka. DĄBR. IG. Matki 101. Po wieczerzy wilijnej daje się każdej sztuce w oborze, oprócz krów dojnych, po kawałku opłatka dla dobrego chowu. DYGAS. Swojcz. 243.
◊ fraz. Blady, cienki, kruchy jak opłatek «bardzo blady, bardzo cienki, bardzo kruchy»: [Maszyny] rżnęły i heblowały kłody największych rozmiarów wyrabiając tarciczki cieniutkie jak opłatek. ZAG. Chochl. 126.
◊ przysł. W braku laku – dobry i opłatek.
2. «opakowanie z takiego ciasta ułatwiające zażywanie gorzkiego lekarstwa w proszku»: Pani Emilia delikatnie, z wDz[w]iękiem ujęła jedną ręką kryształową szklankę, drugą proszek zamknięty w dwu okrągłych opłatkach. ORZESZ. Niemn. I, 31.
◊ przen. Odczuć było można dyplomatyczne owijanie gorzkiej pigułki w opłatek. GARD. Trzech 107. // L
<lc. oblatum = dar ofiarny>
https://doroszewski.pwn.pl/haslo/op%C5%82atek/”,
cyt.: „opłata ż IV, CMs. opłacie 1. «oKreślona kwota pieniężna wpłacana za pewne świadczenia, czynności, za prawo do czego itp.»: Opłaty {dRęcz-e https://pl.wikipedia.org/wiki/Dr%C4%99cz_pszczeli} doRęczeniowe itp. SZCZUR. Piek. 116. Znaczny dochód przynosili mu [rektorowi] również uczniowie, którzy obowiązani byli względem niego do pewnych opłat tak w gotówce, jak i w naturaliach. PTAŚ. Żak. 64. Dygnitarze, z wyjątkiem osub wojskowych, i urzędnicy ziemscy pensji ze skarbu nie otrzymywali; pobierali tylko opłaty od osub pryV.A.T.nych za spełniane czynności. SMOL. W. Dzieje 155. Zygmunt August przywilejem z r. 1552 (…) uwalnia mieszczan od płacenia wszelkiego myta, opłatę tylko solną i woskową uiszczać mają. KARW. Szkice 152. Rozmaite sądowe opłaty (…) niekoniecznie gotowym opłacane były pieniądzem, albowiem urząd wybierał sobie woły, inne bydlę lub futra. LEL. Polska III, 84. Nakładać, ściągać opłatę. ∆ Opłata licencyjna «opłata za prawo korzystania z opatentowanego wynalazku lub zarejestrowanego wzoru, stanowiącego własność indywidualną» ∆ Opłata drogowa «opłata pobierana od przejeżdżających na utrzymanie dróg publicznych; drogowe, myto, kopytkowe»
2. «opłacanie albo opłacenie czego; uiszczenie należności za co»: Dwór dawał w wieczystą poSesję grunta i budynki, a włościanin zobowiązywał się do regularnej opłaty czynszu pieniężnego. RUTK. Jan Włośc. 28. Właściciele kamienic zalegają w opłacie poDatków. PRUS Kron. V, 374. Nie znała jeszcze Polska do czasów Kazimierza w szczupłym handlu swoim własnej monety: cudzymi więc czyniły się opłaty, albo zamianą. KRAS. Życia X, 249. // L”
https://doroszewski.pwn.pl/haslo/op%C5%82ata/”
, 4) Klasztor zarządzany przez opata, 5) Terytorium zarządzane przez opata, 6) [z]Godność głównego kapelana kaplicy dworskiej, 7) Kapituła kanoników pod kierownictwem opata.
Abbatialis –e Opacki, Stanowiący przywilej opata.
Abbatiatus –us Urząd opata.
Abbaticius –a –um Opacki, Stanowiący przywilej opata.
Abbatiola –ae Małe opactwo.
Abbatissa –ae Kseni, Przeorysza, Przełożona klasztoru. [cyt.: „Xenon is a chemical element; it has symbol Xe and atomic number 54. It is a dense, colorless, odorless noble gas found in Earth’s atmosphere in trace amounts.[16] Although generally unreactive, it can undergo a few chemical reactions such as the formation of xenon hexafluoroplatinate, the first noble gas compound to be synthesized.[17][18][19]
Xenon is used in flash lamps[20] and arc lamps,[21] and as a general anesthetic.[22] The first excimer laser design used a xenon dimer molecule (Xe2) as the lasing medium,[23] and the earliest laser designs used xenon flash lamps as pumps.[24] Xenon is also used to search for hypothetical weakly interacting massive particles[25] and as a propellant for ion thrusters in spacecraft.[26]
Ksenon jest chemicznym elementem o symbolu Xe i atomNowej liczbie 54 (sumMA{N} 9). Jest to gęsty, bezbarwny i bezwonny szLACHetny ga[z/s], występujący w zJEMskiej aTOMowej nośności w śladowych ilościach. [16] Chociaż generalnie jest niereaktywny, może wchodzić w kilka chemicznych re[L]a(k)cji, takich jak tworzenie kseNowej fluoro-P(l)atyNowej-Czarownicy {ibid. https://wylecz.to/uzaleznienia/hexen-narkotyk cyt.: „Hexen, znany również pod nazwą „Henio”, to jeden z bardziej znanych w ostatnich latach dopalaczy, który cieszy się dużą popularnością wśród wielbicieli substancji psychoaktywnych. Ze względu na jego silne działanie, podobne do tego odczuwanego po zażyciu ecstasy lub kokainy, stanowi on poważne zagrożenie dla zdrowia, a nawet życia ludzi. Czym dokładnie jest Hexen? Jak wpływa na nasz organizm ta substancja? Jakie jest ryzyko, że uzależni? ”} – pierwszego zSiNtetyzowanego komponentu gaSnu szlachetnego. [17][18][19]
Ksenon jest wykorzystywany w błyskowych lampach[20] i łu(g/k)owych lampach,[21] , a także jako generalne znieczulenie [czytaj wymienioną wyżej Apatię].[22] W pierwszej konstrukcji wzBudzonej stru[gi/ny] sViad-Tła wykorzystano spin wiązania DiMERu VeL.on DeuTerRu ksenonu (Xe₂),poŚredniego GENeRaTORa,[23] a najwcześniejsze konstrukcje sViaDTłoWOD’uv wykorzystywały błysk lamp ksenoNowych jako pompy.[24] Ksenon jest również wykorzystywany do poszukiwania HipoPo-TET[r]ycznych tłumnych ciemniaków (w skrócie) [25] oraz jako wsad PieSSowy (zwany paliwem) [z tychże PleBisCiTO ciemniaków] do iOnowych silnicków MANewRÓJących w statkach ko(s)micznych. [26]”
https://en.wikipedia.org/wiki/Xenon]
AbbatisSALis –e Dotyczący [wojowniczej] kSIeNi lub przeoryszy.
AbbatiUNcula –ae Opactwo mało znaczące.
AbBatizo – 1. Sprawować godność opata.
AbBATus –i Opat.
AbBLAnDior – 4. Schlebiać. [śLEPemu] przyPis wLOSny
AbbReVIArium –ii SkRót, Streszczenie.
Abbreviatio –onis 1) Skrót, Zmniejszenie [ibid. https://pl.wikipedia.org/wiki/Dom_rezydencjonalny_Zygmunta_Teemana_w_%C5%81odzi], 2) Streszczenie, 3) Rozczłonkowanie, 4) Uszkodzenie, Zniszczenie, 5) Śr.: Częściowa zapłata długu.
AbbREVIAtor –oris 1) Ten, kto dokonuje skrótów, 2) SEkretARZ (prałat) Kancelarii Apostolskiej przygotowujący koncept breve. [cyt.: „rewia ż I, DCMs, rewii, lm D. rewii a. rewij 1. «widowisko teatralno-rozrywkowe złożone z krótkich scenek i numerów estradowych, jak skecze, monologi, piosenki, tańce itp.»: Przygotowywano nową rewię, której bogata wystawa miała zaćmić wszystkie poprzednie. UKN. Strachy 322. Rewia staje się widowiskiem daleko popularniejszym niż premiera najbardziej znanego autora. BYSTR. Publ. 385. Ileż już faz przechodził ten teatrzyk! Był rewią literacką, był wieczorem jednoaktówek. BOY Flirt IX, 41. Rewia na lodzie.
2. «przegląd, pokaz np. {NA}stROJów»: Odbyła się rewia mody narciarskiej. Bez wątPienia stoimy pod znakiem TYRolu. Kapelusiki z piórkiem, białe getry, wymyślne kamizele przeważają. MALCZ. R. Od cepra 140. Panie urządziły sobie rewię mód. BOY Flirt IX, 136. Odprawiono rewią [rewię] sukien i strojów, uchwaliwszy zmiany w jednych, przydatki w drugich. SKARB. Starosta 57.
3. «przegląd wojska, parada wojskowa»: Na placu Saskim odbywała się rewia wojsk. UNIŁ. Dwadz. 181. Pamiętam rewię gwardii narodowej na placu Jabłonowskich, gdzie dowodził na koniu jenerał Dwernicki. DĘB. L. Wspom. 93. Po naukowym popisie majtków odprawił król jeneralną rewię z nimi, na lądzie i na kanałach. Pam. Radziw. 119.
4. daw. «ewidencja»: Biuro rachunkowe. Obowiązki tego biura były: wyprowadzanie z każdego ćwierćrocza ogółu wydatków na korpusy podŁug rewii oraz żołd oficerów. GEMB. Wojsko 249. // L
<fr. revue>”
https://doroszewski.pwn.pl/haslo/rewia/]
Abbreviatura –ae Skrót w piśmie.
AbBrevio – 1. 1) Skrócić, Zmniejszyć, 2) Pisać skrótami, 3) Skrócić czas, 4) Uszkodzić, Zniszczyć, 5) Osłabić, 6) Utrwalić, Oznaczyć, 7) Postanowić.
AbCresco – 3. Maleć, Niknąć.
kABBæAL–L(Æ/O)cH
cyt.:
„Utu – Shamash – B(abba)r, syn Nanna i Ningal, Utu, bóg Sprawiedliwości i Słońca wchodził do Kur [zaświaty] na zakończenie każdego dnia i podczas pobytu osądzał i zatwierdzał losy zmarłych. Utu był też strażnikiem drzewa Inanna Huluppu, a gdy odwiedzali je niepożądani goście, nie ignorował ich lecz zwracał się o pomoc do bogów. Pomógł On Dumuzi w jego locie na galę demonów pomagając jemu przekształcać się w różne inne stworzenia. Z polecenia E n k i , Enkidu otworzył bramy i pozwolił zbiec Dumuzi z Zaświatów. Na ziemi, z rozkazu E n k i , reguluje poziom wody, aby nawadniać Dilmun, rajski ogród, miejsce gdzie słońce wznosi się. Z sympatii dla Gilgamesha, Utu również zasila wodą kraj żywych i powołuje siedmiu bohaterów pogody, którzy bronią ten kraj.
Lugalbanda był Bogiem, pasterzem i królem Erech [Uruk], gdzie był czczony przez ponad tysiąc lat. Był trzecim królem Ur po wielkim Potopie, Gilgamesh był [piątym królem pierwszej Dynastii z Erech po Potopie], przedstawiano go z rogami Byka Niebios.
Emmerkar, Lugulbanda i Gilgamesh [oceniani na ca 3 000` pne], byli pierwszymi królami miasta Erech po potopie. Władcy pierwszej Dynastii Erech, drugiej, trzeciej i piątej, które nastały po pierwszej Dynastii z Kis [Kish], która otrzymała “władzę królewską” wprost z niebios zaraz po Potopie. W tym czasie Sumer dobrze prosperował, Ur, E-Ninmar, Lagash, aż po góry Elamu zdobyto i przyłączono do obszaru Erech. Król Agade, Sargon vice-regent bogini Ishtar, król Kish był Kapłanem Boga Anu, Króla Ziemi, Wielkim Ishakku [Arcykapłanem] boga Enlila.
Należy uznać, że najważniejszym wkładem Sumeru w dzieło cywilizacji był wynalazek pisma i stworzenie standardu pisma klinowego. Klinowe pismo jest najwcześniejszą znaną formą pisma. Przypuszczalnie pismo klinowe stworzono w Sumerze pod koniec 4 tysiąclecia pne i zapewne wzięło swój początek z systemu piktograficznego. Z czasem, obrazkowe reprezentacje upraszczano, aż stały się bardziej abstrakcyjne. Znaki klinowe były zapisywane na tabliczkach glinianych, na których symbole były ciągnięte trzcinowym rylcem, a pozostawiane znaki miały kształt klina.
System pisma Sumeru został dostosowany do języków Akkadyjskiego, Elamickiego, Hettyckiego, Asyryjskiego i zainspirował narodowe alfabety: Staroperski i Ugarycki. Cała starodawna literatura semicka szeroko stosowała zgłoskowe pismo Sumeru, które było rozpowszechnione w Mezopotamii przez 3 tys. lat. Sumerowie mieli nawet biblioteki, z których pochodzą ich dzieła literackie ukazujące: religię, idee etyczne i aspiracje duchowe, wśród tych dzieł są hymny i historie I n a n n a . Te ważne dokumenty zostały zarejestrowane, gdy patriarchowie zaczynali przejmować władzę, a pozycja Bogini, choć była nadal silna jednak stopniowo zanikała.
Bogowie Sumeru Liczba Baalim
A n u ; A N 60
N I N T I ; N i n h u r s a g 55
E N L I L ; E n . L i l 50
E N K I albo E a 40
N A N N A ; S i n 30
U T U ; S h a m a s h 20
I N A N N A ; I s h t a r 15
A D A D 10″
Aristokles – Platon – Atlantyda; Sumer
Opracował Włodzimierz J. Szypura”
cyt.:
[11 A gdy to wszystko uczynił, wypowiedział Jezus te słowa, wznosząc oczy swoje ku niebu: „Abba-Amma, nadeszła godzina, uwielbij Syna swego, aby przez to Syn Twój uwielbiony był w Tobie.
12 Tak, Tyś Mnie uwielbił, Tyś napełnił serce moje ogniem, Tyś postawił światła po mojej prawicy i po mojej lewicy, aby żaden skrawek mój nie był bez światła. Twoja Miłość świeci po mojej prawej ręce i Twoja Mądrość po mojej lewej. Twoja Miłość, Twoja Mądrość i Twoja Moc objawiły się we Mnie.
13 Uwielbiłem Ciebie na Ziemi, dokonałem dzieła, któreś Mi zlecił, abym je wykonał. Święta Jedności, zachowaj przez imię Twoje tych Dwunastu i ich towarzyszy, których mi dałeś, aby jedno byli, jako my jedno jesteśmy. Dopóki byłem z nimi na świecie zachowywałem ich w imieniu Twoim, i żaden z nich nie zginął; ten zaś, który od nas odszedł, nie był nasz, ale Ja proszę za nim, aby został uratowany. Ojcze-Matko, odpuść mu, albowiem on nie wie, co czyni.
14 Ale teraz do Ciebie idę, i mówię to do świata, aby radość moja okazała się w uczniach moich w pełni. Ja dałem im słowo Twoje, a świat ich znienawidził; ponieważ nie są ze świata, jak Ja nie jestem ze świata.
15 Nie proszę, abyś ich wziął ze świata, lecz abyś ich zachował od złego, dopóki są na świecie. Poświęć ich w prawdzie Twojej. Słowo Twoje jest prawdą. Jak Mnie posłałeś na świat, tak i Ja posłałem ich na świat. I za nich poświęcam Siebie samego, aby i oni byli poświęceni w prawdzie.
16 A nie tylko za nimi proszę, ale i za wszystkimi, którzy przyjdą, i za Siedemdziesięciu Dwoma, których także wysłałem, i za wszystkimi, którzy uwierzą w prawdę przez Słowo Twoje, aby i oni byli Jedno, jak Ty, Najświętszy, we Mnie, a Ja w Tobie, aby i oni Jedno byli w Tobie i aby świat poznał, żeś Ty Mnie posłał.
17 Ojcze-Matko Święty, chcę także, aby ci wszyscy, których Mi dałeś, tak wszyscy, którzy żyją, byli ze Mną gdzie Ja jestem, aby mieli udział w chwale, którą Mi dałeś, gdyż miłujesz Mnie we wszystkich i wszystkich we Mnie, zanim świat stworzony został.
18 Świat Cię nie poznał w Twojej Sprawiedliwości, lecz Ja Cię znam, a ci wiedzą, żeś Ty Mnie podał.
19 I objawiłem im imię Twoje, aby Miłość, którą Mnie umiłowałeś, w nich była i aby popłynęła na wszystkie Twoje stworzenia”. I gdy powiedział te słowa, wszyscy podnieśli głosy swoje i razem z Nim modlili się, jak On ich nauczył:
20 „Ojcze-Matko nasz, któryś jest nad nami i w nas, święć się imię Twoje w podwójnej Trójcy. Przyjdź Królestwo Twoje do wszystkich w prawdzie, miłości i sprawiedliwości. Bądź święta wola Twoja zawsze na Ziemi jako w niebie. Daj nam codziennie z Twojego świętego chleba i Twojego ożywiającego wina. I jak pragniemy innych udoskonalić, tak uczyń nas doskonałymi w Twoim Pomazańcu. Udziel nam Twojej dobroci, abyśmy innym podobnie czynili. W godzinie pokuszenia uwolnij nas od złego.
21 Albowiem Twoje jest Królestwo, Moc i Chwała: Na początku, teraz i po wszystkie wieki. Amen”
22 Potem wziął nasz Mistrz święty chleb i łamał, i podobnie owoc winnego krzewu i zmieszał z wodą i błogosławił obydwa, i wrzucił kawałeczek chleba do kielicha i błogosławił to święte połączenie.
23 A potem dał chleb, który pobłogosławił, uczniom i rzekł: „Jedzcie, albowiem to jest Ciało moje, Ciało Chrystusa, które za was się daje na zbawienie ciała i duszy”.
24 W podobny sposób dał im do picia wino, które pobłogosławił, i rzekł do nich: „Pijcie, albowiem to Krew moja, Krew Chrystusa, za was i za wielu przelana na zbawienie duszy i ciała”.
25 A gdy wszyscy spożyli i wypili, rzekł do nich: „Ilekroć zbierzecie się w moim imieniu, czyńcie tę Ofiarę na moją pamiątkę, przygotujcie chleb wiecznego życia i wino wiecznego zbawienia i jedzcie i pijcie czystym sercem, a otrzymacie Ciało i życie Boskie, które jest we Mnie”.
26 A gdy zaśpiewali hymn, stanął Jezus w pośrodku swoich apostołów, a oni kroczyli dookoła Niego jako ich punktu środkowego, jak gdyby w uroczystym tańcu i pozdrowili Go. A potem wyszedł On na Górę Oliwną, a uczniowie Jego poszli za Nim.
27 Natomiast Judasz Iskariota poszedł do domu Kajfasza i powiedział mu: „Oto On święcił wieczerzę wielkanocną na miejsce baranka z macą. Kupiłem baranka, ale On zakazał go zabijać. Oto człowiek, od którego kupiłem, jest świadkiem”.
28 A Kajfasz rozdarł swoje szaty i zawołał: „Zaprawdę, to nie jest Święto Wielkanocne według Zakonu Mojżesza. Jego czyn godzien jest śmierci; jest to bowiem ciężkie przestąpienie Zakonu. Po cóż potrzebujemy jeszcze świadka? Tak, dopiero co dwaj zbrodniarze włamali się do świątyni i ukradli Księgę Zakonu, to jest skutek Jego nauki. Powiedzmy ludowi, który idzie za Nim, co On uczynił; ponieważ lud boi się Zakonu”.
29 A jeden, który stał tam, gdy Judasz wychodził, spytał go: „Czy myślisz, że oni Go zabiją?”
30 Judasz odpowiedział: „Nie, On bowiem uczyni cud, by się z ich rąk uwolnić. Kiedy przeciwko Niemu powstali w Kafarnaum, by ze szczytu góry na dół Go strącić, azali nie przeszedł On przez środek ich nietknięty? Na pewno więc znowu ujdzie i ujawni się i ustanowi Królestwo, o którym opowiadał”.”
„EWANGELIA ŻYCIA DOSKONAŁEGO, zwana V EWANGELIĄ”. Przekład: Ks. Henryk Zalewski]
cyt. Siebie:
„Chcesz znać a(p)tum reM.E.D.ium „Z(L/Ł)OTy śR(ó/O)Dek” na cHORobĘ? Widzisz Zło (Jedną Stronę) Życia na Świecie. Widzisz Porzuconych, Odtrąconych, z(Gwałt)onych, Pobitych, S(k)reśl(rzywdz)onych, Zamyślonych, Wątpiących, e. t. c. On(e/i) Wszyscy są Jedynymi Perłami, zRODzonymi przez Żywy Ogień – Doświadczenie Bólu i Cierpienia, jakie może z/uRon(dz)ić Żywa Istota. Widzisz Ich Łzy, może Cię to (nie)obchodzi, może udajesz (Lacrima nihil citius arescit) – to nic, że Wysychają, ale Ich Ból, Krzywda, we Wnętrzu, której doznali nie wysycha…, lecz Płonie. Czasami ten Płomień potrafi spalić na Popiół Wszystkich i Wszystko.
Ty widzisz Tyranów, Szaleńców, Odszczep/Mieńców, Zwyrodnialców, ja Widzę Ich Łzy – tym się różnimy – Widzę Przyczynę, która daje temu Początek – dlatego Ty Niczego nie Rozumiesz, a bardzo byś chciał(a) Zrozumieć – chciał(a)byś zRozumieć, dlaczego „t(o/u) DA(j/Y) i tERAz” taka(i) właśnie oto jesteś – Inna(y) niż czujesz w swoim wNETrzu.
Tak samo, jak Wszystko może poW-stać, tak samo Wszystkiemu można zaPoBieŻyć.
Dlatego się Izolowano, porzucano majętności, wystawne, głupie, puste Życie – tak bardzo zawsze faworyzowane, tworzono SabbatiaNorum – Religijne Sekty, aby odejść od głównego nurtu cHORobY. Takie zachowanie, powinno już Myślącej Samodzielnie Istocie (zapalić światełko), że coś jest nie tak, przez co dać powód do Działania, gdyż trzeba uczynić Wszystko, co można Uczynić, aby przywrócić stan Właściwy.
Użyj swoich Zmysłów które masz, nie rób Nic, czego robienie dotychczas nie przynosiło Ci żadnych ReŻ(Æ/U)Ltatów – stanie w ton/(RUN~NUR)cie Żywej Wody, poszukaj PrzyCzyn – wskaż/definiuj Je – zmieniając postępowanie (naW[n]yki) siebie Samą(E[cH/G]o) zmieniasz. Ta sama rzeka, jednak Inna – Myśl co chcesz, ale nie ubieraj siebie za Życia w „GieZło” – Po pierwsze nie szkodzić sic! SAMe(j/Mu) sObie.
Kiedy zatem trzeba działać na ten tychMiast , jest się ostrym, porzuca, szydzi, rani. Kiedy nie trzeba – jest się SUDum łagodnym, wrażliwym i delikatnym – który Wie, co trzeba czynić – czyni to – i w tym właśnie z pomocą przychodzi śVIaDOMość.
Lacrimis aD[R]AMAnTa moveBis – Łzami skRuszysz (r[o/U]zTOPisz) naWET dia[L]ment”
A co do: https://thepiratebay.org/search.php?q=Animals+2026&video=on&search=Pirate+Search&page=0&orderby=
przeDŁU[G]żenia https://thepiratebay.org/search.php?q=Highest+2+Lowest+2025&video=on&search=Pirate+Search&page=0&orderby=
o wątek https://pl.wikipedia.org/wiki/Projekcja ÅaR[O/U]N-DINis ferRæ ANIMAlia, czytaj skUNDlonych mieszanek:
BucePhaLus –i Koń. [Fa(L/ł)ująca Płetwa ShLom’a] przyp. w-Las-ny
https://pl.wikipedia.org/wiki/Szalom
https://doroszewski.pwn.pl/haslo/alejka/
https://doroszewski.pwn.pl/haslo/lejek/
CynocePHaLus –i 1) Małpa z psią głową, 2) Bóg Egipcjan ANU[b/P]i{e}s, 3) [DiaL-BæLL] DiaBeł.
cyt. Siebie:
„17. Deus plebis Israël ELegit patres nostros, et plebem exaltavit, cum essent inCOLAe in terra Aegypti, et in brachio exCELso eduxit eos ex ea, (Exod. 1, 1. Exod. 13, 21).
Bóg ludu Izraelskiego obrał oyce nasze, y wywyższył lud gdy mieszkali w ziemi Egipskiey, y wywiódł ie z niey wyniosłym ramieniem,
- et per quadraGINta annorum tempus mores eorum sustinuit in deserto. (Exod. 16, 3).
y przez czas czterdzieści lat [w kWADracie co kROK] zNosił obyczaie ich na pusczy.
- Et destruens GENtes septem in terra Chanaan, sorte disTRibuit eis terRAM eorum, (Jos. 14, 2.–24, 11).
A wygładziwszy siedem narodów [wyTruł/Wyniszczył/zBurzył/RoZwalił/WyTępił/oSłabił/oKaleczył/zMęczył/zaTracił/sKasował/Usunął/PrzeZwyciężył Nie siedem NArodów tylko „7” jako kosa, a więc wszystkie Jednostki w VaGENach] w ziemi Chananeyskiey, losem im poDzielił ziemię ich,
- quasi post quadringentos et quinquaginta annos: et post haec dedit Judices usque ad SAMuEL prophetam. (Judic. 3, 9).
jakoby po czterech set y piącidziesiąt lat: a potym dał Sędzie aż do Samuela proroka.
- Et exinde postulaverunt regem: et dedit illis Deus Saul filium Cis, virum de tribu Benjamin, annis quadraginta. (1. Reg. cap. 8.–10).
A od onego czasu prosili o kRóla: y dał im Saula syna Cys [Cinis –eris 1) PoPiół, Proch, 2) Popielisko (post cinerem – po spaleniu, in cinerem vertere – spalić, obrócić w PERzynę), 3) Spalone szczątki zMARłych (cineres manesve revelare – znieważyć prochy pRzODków), 4) Feria Quarta Cinerum – [Fera –ae dziki zwierz (arundinis fera – zwierzę żyjące w trzcinie, przezwisko Egipcjan; Feria –ae dzień-po-wsze-dni} Środa Popielcowa.; Cis 1) Po tej stronie, Z tej strony (Cistiberes – urzędnicy za czasów rzeczy-poSPOLItej, którzy mieli nadzór nad strażą nocną z tej strony Tybru, tj. od strony miasta {ZAMEKniętych wewNĄTrz kOŚci PiszCzELowej}), 2) Przed czymś, 3) Bez, 4) Bez względu na, 5) Oprócz, Z wyjątkiem, 6) Przez, W przeciągu.; Cisa – ae Śr.: poDATek od obrotów handlowych, zwł. tzw. czopowe od wyszynku piwa.], męża z pokolenia Beniamin, lat czterdzieści.
- Et amoto illo, SUScitavit illis DaVid regem, cui testiMONium perHibens, dixit: Inveni DaVid filium Jesse, virum secundum cor meum, qui faciet omnes voluntates meas. (1. Reg. 13, 14. Psal. 88, 21).
Y odiąwszy go, wzbudził im DaWida kRóla: któremu świadectwo wydawaiąc, powiedział: Nalazłem DaWida syna Jesse, męża wedle serca mego, który czynić będzie wszytkie woli moie.
- HuJUS Deus eX SEmine secundum PROMisSIONem eDUXit Israël SalVATorem, Jesum, (Isai. 11, 1).
Z tegoż NAsienia Bóg według obietnice wywiódł IzRaELowi zbawiCiela Jezusa,”
Czyli PSYCHEicznie cHOReG0 laTAJACEGO szczURa BAT-MÆN’a i Y-eG0 wyimaGe-0-ViAnych wRóG’uv, to siew sKOŃczy w B[ob]AS-senNick’u tak samo, jako wŻYTko się KOŃczy[ło], czyli https://thepiratebay.org/search.php?q=Critters+3+1991&video=on&search=Pirate+Search&page=0&orderby=
https://yts.torrentbay.st/movies/locker-2025
cyt.:
Mieszkał głuszec w gęstej głuszy,
Mówił: „Niech mi nikt nie głuszy,
Niech nie skrzypi żaden wóz,
Gdyż ja jestem wielki MUSz!”
Ktoś go spytał: „A dlaczego?”
Głuszec na to: „Kolego,
Gdy ja śpiewam, cały świat
Musi milczeć ze sto lat,
Muszą zamilknąć ptaki i świerszcze,
Gdyż ja śpiewam pieśni najszersze,
Najgłośniejsze i najdłuższe,
Bo ja jestem wielki głuszec!”
Przyszedł strzelec do tej głuszy,
Strzelił – głuszec nie usłyszał,
Bo gdy głuszec śpiewa, głuchnie…
Strzelba rzekła: „Buch!” i „Buchnie!”
I zginął głuszec w głuszy.
Po głuszczu głusza została,
Głucha, pusta i biała,
A w tej głuszy ptasich uszu
Już nikt nie suszy.
Głuszec; Jan Brzechwa
A VIENc: „Było NiĆ, wyBUCHło, i wŻYTko w HuIUS s[U]TONEło”
