Kiedy w Polsce, po ustaleniach Okrągłego Stołu i ograniczenie wolnych wyborach formalnie skończyła się komuna, nie została ona jedynie przebrzmiałą historią. Niestety nie. „Gruba kreska” premiera Mazowieckiego, zagwarantowała bezkarność zbrodniarzom politycznym, złodziejom i funkcjonariuszom reżimu. Brak lustracji i dekomunizacji spowodowały całą masę niesprawiedliwości i negatywnych konsekwencji, uwłaszczenie się czerwonej burżuazji na majątku narodowym, bezkarność przestępców i rozkwit karier cwaniaków i pospolitych złodziei. Sekretarz komunistycznej partii PZPR, na uczelni ekonomicznej SGPiS, Leszek Balcerowicz, opracował i wdrożył drakoński, stricte dziewiętnastowieczny plan o charakterze ultra liberalnym i wraz z Januszem Lewandowskim sprzedali za bezcen polską gospodarkę i zlikwidowali Państwowe Gospodarstwa Rolne. Robotników i robotników rolnych wysłali na kuroniówki, czyli krótkotrwałe i mikroskopijne zasiłki dla bezrobotnych. Ich losem i przyszłością ich dzieci nikt się nie przejmował. Wpuszczono, na preferencyjnych warunkach zachodni , zwłaszcza niemiecki biznes i zaproszono europejskie hipermarkety nie stawiając żadnych podatkowych warunków. Tak powstał polski kapitalizm, pazerny, bezwzględny i brutalny. Zachodnie firmy czerpały zyski w naszym kraju i transferowały je do siebie. Kiedy przywódca żołdackiej junty, Jaruzelski wprowadził stan wojenny, zastopował rozwój gospodarczy Polski i spowodował exodus części patriotycznego narodu. Terenowi działacze Solidarności szczebla podstawowego tracili pracę na wiele lat, byli zmuszani do emigracji, niszczono ich życie, burzono kariery, wsadzano do więzień i internatów. W tym samym czasie szatański szef propagandy stanu wojennego mówił cynicznie, że rząd się wyżywi. Władza bestialsko zamordowała księdza Jerzego Popiełuszkę, księży Zycha i Suchowolca, a później, już w 1989 roku, księdza Niedzielaka. Ale byli też beneficjenci tej sytuacji. Komuniści, oportuniści, cwaniacy, klakierzy władzy i karierowicze. Jednym z takich pieszczochów komunistycznej władzy był młody wówczas absolwent prawa na Uniwersytecie Warszawskim Bogusław Wołoszański. W 1976 roku Wołoszański zatrudnił się w TVP. Gdy robotnicy z Radomia i Ursusa byli więzieni i bici w tak zwanych „ścieżkach zdrowia”, przez ZOMO, zbrojne ramię komunistycznej partii PZPR, Wołoszański wstępuje w jej szeregi. Zaczął również starać się o wyjazd na zachód jako korespondent zagraniczny. Nie było to proste więc wpadł na pomysł, żeby zostać tajnym współpracownikiem komunistycznej służby bezpieczeństwa. W restauracji Cristal Budapeszt w Warszawie spotkał się z ubekiem, swoim przyszłym oficerem prowadzącym. Podpisał deklarację współpracy wybierając sobie pseudonim „Ben”. Tak stał się płatnym kapusiem. Ubecja nadała jego donoszeniu kryptonim „Rewo”. Wysłano go do Londynu, gdzie donosił na angielską Polonię. Pisał raporty informujące o sąsiedzkich awanturach czy skłonnościach homoseksualnych swoich znajomych…………

Po latach, w roku 2023, siedemdziesięciotrzyletni Bogusław Wołoszański zapragnął zostać posłem. Pomimo tego, ze mieszka w Konstancinie-Jeziornie, nie kandydował ze swojego mazowieckiego, okręgu wyborczego. Startował z Koalicji Obywatelskiej, z Piotrkowa Trybunalskiego, miasta swojego pochodzenia. Został posłem X kadencji. Wołoszański jest posłem w zasadzie bezobjawowym, nieaktywnym. Nie są znane jego poselskie inicjatywy. Biura poselskiego nie ma w Warszawie, ani w Konstancinie, ma je w Piotrkowie, ale dokonania pana posła w mieście trybunału nie są znane. Ale to nie jest ważne. Istotne jest, że kasa się zgadza. Zgodnie z własnoręcznie sporządzonym i podpisanym przez Wołoszańskiego poselskim oświadczeniem majątkowym, jest to 150 000 złotych uposażenia poselskiego i 45 000 zł. diety poselskiej za rok 2024, a także 164 000 za prawa autorskie. Do tego pan od sensacji ma 10 000 miesięcznej emerytury, czyli rocznie 120 000 złotych. Mieszka w Konstancinie-Jeziornie, w ekskluzywnej części Skolimowa Letnisko, w  willi, o powierzchni 400 metrów kwadratowych, której wartość wycenił na 2 000 000 złotych…….

Źródło: https://naszeblogi.pl/75436-beneficjenci-i-przegrani-transformacji

Jaruzelski wywodzi się z rodziny ziemiańskiej a ojciec jego walczył w wojnie polsko- bolszewickiej 1920, dziadek zaś w powstaniu styczniowym. Zatem oligarchia od stuleci włada Polską i światem.

Z archiwum: Gdzie są bohaterowie stanu wojennego? Dziś wielu udaje bohaterów tamtych dni a w rzeczywistości pod mamusiną spódnicą siedzieli dopiero gdy niebezpieczeństwo minęło wychylali głowy i brutalnie pchali się do pierwszego szeregu lub byli wtykami SB. Bohaterowie tamtych dni ciepłe posadki mają lub wczesne emeryturki już od dawna pobierają i sprawy robotników w du//…pie…mają.

Jaruzelski demokrację 13 grudnia ratował, a Bolek [Lejba „Konkol” Kohne] ją w Magdalence za srebrniki przehandlował i nastał czas chaosu, grabieży, montowania się band złodziejskich, wybuchania afer, panoszenia się biurokracji itp. Znaleźli się tacy co oszukali i okradli cały Naród i oszukują i okradają nadal, dochodząc do kolejnych, coraz wyższych funkcji w Państwie lub Unii Europejskiej. W kolejnych wyborach znowu ich „wybierzemy”, bo tak jest skonstruowany system wyborczy, że ci co się obłowili są uprzywilejowani i stać ich na kampanię wyborczą. wyborcy niczego o nich nie wiedzą znaczy się wiedzą tylko tyle ile im w bilbordach się wciśnie. Czy zatem rewolucja ustrojowa trwa nadal, czy może dopiero czas na nią? Jak rabowano Polskę. Wszystko zaczęło się na początku 1989 roku w czasie tzw. okrągłego stołu potem było tylko gorzej.
https://sklave.manifo.com/

De mortuis nil nisi bonum

Mors – mortis  [Al{e/i}f{T}-Bet] przyp. własny  1) Śmierć, Zgon (ad mortem – do śmierci, na śmierć, libera facultas mortis s.[seu – lub] liberum arbitrium mortis – zezwolenie cesarskie na popełnienie samobójstwa udzielane osobie skazanej na śmierć, mortem sibi consciscere – zadać sobie śmierć, in articulo mortis – w obliczu śmierci, m. necessaria – śmierć naturalna, media in morte – umierając, morte perfungi – ponieść śmierć, suprema mors – śmierć, która kładzie kres, longa morte necare – zadać powolną śmierć), 2) mortis causa capio – przysporzenie majątkowe na wypadek śmierci https://doroszewski.pwn.pl/haslo/przysporzenie/ [cyt.: przysporzenie n I 1. forma rzeczownikowa czas. przysporzyć (p. przysparzać).
2.praw. a) «dodatkowa wartość majątkowa powiększająca schedę spadkobiercy»: Jeżeli (…) okaże się, że wartość przysporzenia przewyższa schedę spadkobiercy obowiązanego do wyrównania, spadkobierca ten nie jest zobowiązany do zwrotu nadwyżki. Prawo spad. 15.
b) «udzielenie korzyści majątkowej na rzecz przyszłych spadkobierców»: Zdarza się niejednokrotnie, że spadkobierca za życia dokonal na rzecz swych zstępnych takich przysporzeń, które powszechnie uważa się za dokonane na poczet przyszłego spadku. ZOLL Prawo cyw. V, 50.], 3) donatio mortis causa – darowizna na wypadek śmierci, 4) negotium mortis causa – czynność prawna, której skuteczność zależy od śmierci osoby dokonującej tej czynności (obligatio post mortem – zobowiązanie, które ma rodzić skutki po śmierci przyrzekającego, np. ma zostać wykonane przez dziedzica), 5) przen.: Trup, Zwłoki, 6) Śr.: Kara śmierci (dedere morti – skazać na śmierć, filius mortis – człowiek skazany na śmierć, 7) vindicare mortem – pomścić morderstwo obywatela rzymskiego drogą skazania na śmierć wszystkich niewolników, którzy żyli w domu zamordowanego, 8) pl.: Rodzaje śmierci, 9) Śr.: Morderstwo, Zabójstwo, 10) mors voluntaria – samobójstwo (sibimet mortem irrogare – popełnić samobójstwo), 11) Śr.: Zaraza, Epidemia, 12) Bogini śmierci, 13) m. litis – wygaśnięcie sporu sądowego.
Morsa –ae Kęs, Kawałek.
Morsella –ae s. Morsellus –i   Kęs, Kawałek.
Morsico – 1.  1) Kąsać, 2) Mrugać.
Morsio –onis  Ukąszenie.
Morsus –us  1) Ukąszenie (m. serpentis – ukąszenie węża), 2) Gryzienie, 3) To, czym się kąsa, Ząb, 4) Uszczypliwość, Złośliwość (m. linguae – oszczerstwo), 5) Ból (m. intermissae libertatis – ból spowodowany utratą wolności), 6) Udręka, zGRYzota.
Mortale –is  Grzech śmiertelny.
I. Mortalia –ium  Sr.: opłata przypadająca panu wsi od tego, kto obejmował spadek po zmarłym chłopie.
II. Mortalia –orum  Dola ludzka.
Mortalicinium –ii  s. (seu  lub) Mortalicium –ii  Śr.: Opłata przypadająca panu wsi od tego, kto obejmował spadek po zmarłym chłopie.
I. Mortalis –e  1) Śmiertelny (peccatum mortale – grzech śmiertelny), 2) Powodujący śmierć, 3) Przemijający, Znikomy, 4) Ziemski, Ludzki (vulnus mortale – a) rana zadana ręką ludzką, b) rana śmiertelna), 5) Zagrożony karą śmierci, Zasługujący na karę śmierci, 6) Sprowadzający śmierć lub zniszczenie, 7) Powodujący umorzenie.
II. Mortalis –is  Człowiek śmiertelny, Śmiertelnik.
Mortalitas –atis  1) Śmiertelność, 2) Znikomość, Doczesność, Przemijane, 3) Niebezpieczeństwo zagrażające życiu, 4) Kara śmierci, 5) Śmierć, Kres życia, Umieranie, 6) Pomór, Zaraza, 7) Ludzkość.
Mortaliter  1) Śmiertelnie, Bezlitośnie.
Mortarium –ii  1) Moździerz, 2) Zaprawa murarska, Cement, 3) Rodzaj działa, 4) Urządzenie wodne do folowania sukna, Folusz.
Mortes –ium  1) Wypadki śmierci, 2) Rodzaje śmierci.
Morticinatio –onis  Pomór bydła.
Morticineus –a –um  Zniszczalny, Doczesny, Śmiertelny.
Morticinium –ii  1) Zwłoki, Trup, 2) Śr.: tzw. oduMARSZCZyzna, tj. prawo króla do poboru danin po zmarłych poddanych w dobrach królewskich., 3) Śr.: Przypadający właścicielowi wsi spadek po zmarłym bezpotomnie chłopie, 4) Opłata za poGRZEb, 5) Zaraza, 6) pl.: Relikwie.
Morticinius –a –um  Pozostały bez dziedzica po śmierci właściciela, Bezdziedziczny.
Morticinus –a –um  1) Padły, Zdechły, 2) Zmarły, 3) morticinum peccatum – grzech śmiertelny.
Morticium –ii  Śr.: Spadek bezdziedziczny przechodzący na skarb państwa, Kaduk.
Mortifer –a –um  1) Śmiertelny, Śmiercionośny (mortifer morbus – śmiertelna choroba), 2) Niebezpieczny, Zgubny, 3) Towarzyszący śmierci.
Mortifere   Śmiertelnie.
Mortifero – 1.  Zabić.
Mortiferus –a –um  Przynoszący śmierć.
Mortificatio –onis  1) Śmierć, Zgon, 2) Zabicie, 3) Męka, Udręka (m. corporis – umartwianie ciała), 4) m. vitiorum – wykorzenienie wad, 5) Umorzenie, Unieważnienie.
Mortificativus –a –um  Uśmiercający.
Mortificator –oris  1) Ten, kto umartwia, Kto kogoś poskramia, 2) Zabójca.
Mortificatum –i  Trup.
Mortifico – 1.  1) Zabijać, 2) Karać śmiercią, 3) Umarzać sprawę, 4) Unieważniać, 5) Dręczyć, 6) Umartwiać, 7) Niszczyć.
Mortificus –a –um  Śmiertelny.
Mortifragus –a –um  Śmiertelny.
Mortigena –ae  Ten, kto powoduje śmierć.
Mortilogium –ii  Rejestr zmarłych.
Mortualia –ium  1) Pieśni żałobne, 2) Szaty żałobne, 3) Śr.: Przypadający właścicielowi wsi spadek po zmarłym bezpotomnie chłopie.
Mortuarium –ii  1) Spadek, Spuścizna, 2) Śr.: tzw. odumarszczyzna, tj. czyli zabór na rzecz Kościoła przedmiotów użytych podczas pogrzebu (łupy poGRZEbowe), 3) Śr.: Prawo pana do przejęcia majątku poddanego w razie jego śmierci, 4) Śr.: Świadczona panu wsi opłata związana z objęciem spadku przez poddanego, 5) Pogrzeb, 6) Opłata za pogrzeb, 7) Nekrolog.
Mortuarius –a –um  Żałobny, Pogrzebowy (pannus mortuarius – całun).
Mortuatus –a –um  Przedawniony, Nieważny.
Mortuosus –a –um  Trupi.
I. Mortuus –a –um  1) Zmarły, 2) Martwy (vox mortua – głos martwy, tj. dowód z dokumentu), 3) Nieważny, Pozbawiony znaczenia.
II. Mortuus –i  Trup (mortuum inferre – pochować zmarłego).
Morula –ae  1) Chwilka, Zwłoka.
I. Morus –a –um  Głupi, Błazeński.
II. Morus –i  Błazen, Głupiec.
III. Morus –i  Drzewo marwy.

cyt.: „(…) Und so, nachdem ich mir den Scherz erlaubt, welchem eine Stelle zu gönnen in diesem durchweg zweideutigen Leben kaum irgend ein Blatt zu ernsthaft seyn kann, gebe ich mit innigem Emst das Buch hin, in der Zuversicht, daß es früh oder spät Diejenigen erreichen wird, an welche es allein gerichtet seyn kann, und übrigens gelassen darin ergeben, daß auch ihm in vollem Maaße das Schicksal werde, welches in jeder Erkenntniß, also um so mehr in der wichtigsten, allezeit der Wahrheit zu Theil ward, der nur ein kurzes Siegesfest beschieden ist, zwischen den beiden langen Zeiträumen, wo sie als paradox verdammt und als trivial geringgeschätzt wird. Auch pflegt das erstere Schicksal ihren Urheber mitzutreffen.”

I tak, po pozwoleniu sobie na Żart, któremu w tym całkowicie dwuznacznym Życiu nie można poświęcić Miejsca, żadna Prasa (Gazeta) nie może być zbyt poważna, oddaję z głęboką poWagą tę Książkę, mając Pewność, że prędzej czy później Dotrze do tych, do których może być skierowana, i zresztą spokojnie pogodzony z tym, że również jej w Pełni przypadnie Los, który w każdym poZnaniu, a tym bardziej ważniejszym, zawsze spotykała Prawdę, której przysługuje tylko Krótka chwila Triumfu pomiędzy dwoma długimi Okresami, w których jest ona potępiana jako paradoks i lekceważona jako trywialna. Również pierwsze przeZnaczenie spotyka jej Twórcę.

https://archive.org/details/ArthurSchopenhauerWeltAlsWilleUndVorstellung/page/63087/mode/2up

Arthur SCHOPenHauer (1788-1860)

wakee wakee SleepyHead…

Mos-Cov

Mos – moris  1) Sposób życia, Obyczaj, Moralność (cura morum – piecza nad obyczajami, testimonium morum – świadectwo obyczajów, more patrio – obyczajem ojczystym, contra bonos mores – przeciw dobrym obyczajom, desidentes mores – upadłe obyczaje), 2) Zwyczaj (de more – wedle zwyczaju, moribus introductum – wprowadzone zwyczajami, more antiquo – starożytnym zwyczajem, more maiorum – zwyczajem przodków, in morem venire – stać się zwyczajem, supra morem – niezwyczajnie, tueri mores – zachowywać zwyczaje), 3) ius moribus constitutum – prawo zwyczajowe, 4) mores – obyczaje pojedynczego człowieka, sprawowanie się (habitudo morum – zachowanie się, postępowanie), 5) Przyjęty sposób postępowania, 6) Sposób, Metoda (more geometrico – za pomocą metod zapożyczonych z nauk ścisłych, more suo – na swój sposób, in morem – na sposób, quo more – jakim sposobem, 7) Kształt, 8) Natura (converso more – nienaturalnie, nieprawidłowo), 9) morem gerere alicui – przychylić się do czegoś, być powolnym komuś, precibus morem gerere – wysłuchać próśb, 10) Motywacja, Uzasadnienie, 11) Wola, Kaprys, 12) Nieporozumienie, Różnica zdań, 13) Przepis, Reguła, 14) pl.: Charakter, Duch czasu, 15) sine more – bez miary, 16) zob. mores,
~ Gallicus  Śr.: francuski sposób badań naukowych i nauczania prawa, odmienny od metodyki postglosatorów, służący samemu poznaniu prawa bez powiązania z praktyką prawną [Francja (Ród MeroWING’ów – Element „świętej tRóJcy”) to nie Gallia, „Paris’AEuSi” sic! (P)hARaONis/(F)aryZ(ż)EUSzowie – przeniesienie Wzorca kast (po Upadku) z STARoŻYDnego Egiptu z ulokowaniem macek mafii na wybrane „ZAgRody” w Europie] przyp. własny
~ Italicus Śr.: wywodzący się z Italii sposób badań naukowych i nauczania prawa, uznający prawo rzymskie za podstawę systemu i służący praktyce prawnej,
~ maiorum  zwyczaj przodków, tj. prawo zwyczajowe,
~ Polonicus  Śr.: ogólnopolski system prawa zwyczajowego.
Mosaicus –a –um  Mojżeszowy.
[sic!] MosaRabe –is  Śr.: Chrześcijanin żyjący pod panowaniem Maurów.
Mota –ae  Śr.: 1) Fortyfikacja, 2) Zamek. [Ćma po Śląsku] przyp. własny
Mores –um  1) Obyczaje, Zwyczaje, 2) zob. mos,
~ boni  dobre obyczaje (contra bonos mores – przeciw dobrym obyczajom),
~ civitatis  s. provinciae  zwyczaje o charakterze lokalnym, stosowane tylko na pewnym terytorium,
~ diuturni  zwyczaje przestrzegane przez dłuższy czas,
~ maiorum  zwyczaje przodków,
~ mulierum  złe prowadzenie się żony, między innymi jako podstawa do zatrzymania majątku posagowego przez męża w razie rozwodu,
~ provinciae  zob.  m. civitatis.

Covinnarius –ii  Bojownik celtycki walczący z wozu.
Covinnus –i  1) Rydwan w cyrku, 2) Wóz uzbrojony kosami, 3) Czterokołowy zasłonięty wóz podróżny.
Covo – 1.  Zakuwać w kajdany.

Coxa –ae  Biodro.
Coxinus –i  Poduszka.
Coxus –a –um  Kulawy.
Crabro –onis  Szerszeń.
Cracens –ntis  Smukły.
Craiera –ae  Śr.: Rodzaj statku.
Cramarius –ii  Właściciel kramu.
Cramus –i  Kram.
Cranea –ae  Czaszka, Głowa.
Cranium –ii  Czaszka.

Nihil s. Nil  1) Nic (nihil obstat – nic nie stoi na przeszkodzie, zezwala się, per nihil ­– za nic, w żaden sposub, nihil de aliqua re – nic z tego, nihil novi – nic nowego, nihil novi sub sole – nic nowego pod słońcem, nihil supra ­– nic ponadto, nihil ad rem – to nie ma nic do rzeczy, nihil sine causa – nic bez przyczyny), 2) nihil non – każda rzecz, wszystko, 3) non nihil – coś, trochę, nieco, 4) nihil nisi ­– nic jak tylko, 5) nihil quidquam – w ogóle nie, 6) Nie, Wcale nie, Ani trochę, W żaden sposub (nihil ad aliquid habere – nie mieć prawa do czegoś, nihil est – nie ma sensu, nie ma powodu), 7) nihil agere – nic nie wskórać, 8) nihil ad me pertinet – nic mnie nie obchodzi, Nicość (ad nihil redigere – unieważnić), 10) nihil aliud nisi ­– tylko jedynie, wyłącznie, 11) nihil ad rem – nie należy do rzeczy, 12) nil parvum sapere – nie rozumieć się na drobnych rzeczach.

Nil 1) Nic (nil desperandum – nie należy rozpaczać, nil verbi ­– ani słowa, 2) zob. nihil.

Nisi 1) Jeżeli nie, O ile nie, Jeśliby nie, Gdyby nie, Chyba że, 2) po przeczeniu: Oprócz, Jak, Tylko, Wyjąwszy, Jedynie, 3) nihil nisi – nic więcej jak, chyba, że tylko, 4) nisi si – chyba, jeśli, tylko w przypadku gdy, tylko jeżeli, , 5) nisi quod – wyjąwszy, że, poza tym że, 6) nisi forte – chyba że, 7) nisi vero – jeśli przypadkiem nie, przypuśćmy że, …, 8) non aliter nisi – pod żadnym innym warunkiem, tylko, jeżeli, 9) non plus nisi – nie więcej niż tylko, 10) non prius … nisi – zanim, 11) qui nisi – którykolwiek, jakikolwiek, 12) Czy nie, 13) nisi fallor – jeżeli się nie mylę, 14) nisi aliter iubet – jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

Bonum –i  1) Dobro, Cnota, Zaleta, 2) Majątek (zob. bona)

Bona –orum 1) Dobra, Majątek jako ogół rzeczy posiadających wartość majątkową: a) cały majątek pewnej osoby obejmujący wierzytelności i długi (massa bonorum – masa majątkowa, substantia bonorum – stan majątkowy, ademptio s. ablatio bonorum – konfiskata majątku, bona conferre – zaliczyć majątek syna emancypowanego do masy spadkowej, jeżeli chciał on być dopuszczony do spadku na równi z innymi dziedzicami, erogare s. profundere bona – trwonić majątek, extrahere bona – odzyskać majątek, b) aktywa, majątek po odliczeniu długów (venditio bonorum – uniwersalna sprzedaż majątku upadłego dłużnika, missio in bona – wprowadzenie danej osoby w posiadanie cudzego majątku przez pretora, lex bonorum vendendorum – warunki sprzedaży zadłużonego majątku ustalone przez tzw. magister bonorum), c) zbiór pewnych przedmiotów należących do ogółu majątku, d) pojedyncze przedmioty majątkowe (np. przy sprzedaży rzeczy wspólnego dłużnika w trakcie egzekucji majątkowej), e) rzeczy zmysłowe należące do majątku, będące własnością pewnej osoby (in bonis alicuius esse – znajdować się między przedmiotami majątkowymi, np. z tytułu użyczenia lub przechowania), f) in bonis esse – być w majątku, tj. stanowić przedmiot własności bonitarnej, 2) Pomyślność, Zaleta, Cnota,
~ acquisita  dobra nabyte za własne pieniądze,
~ adventicia  a) stanowiący własność syna rodziny majątek nabyty przez niego od osub trzecich, a zwłaszcza spadek po matce (bona materna) lub po krewnych wstępnych ze strony matki (bona materni generis), b) Śr.: dobra nabyte za własne pieniądze,
~~ irregularia  stanowiący własność syna rodziny majątek nabyty przez niego od osub trzecich wbrew woli ojca,
~~ regularia stanowiący własność syna rodziny majątek nabyty przez niego od osub trzecich, pozostający pod zarządem i w użytkowaniu ojca rodziny, pod którego władzą syn pozostawał,
~ avita Śr.: dobra rodowe,
~ caduca dobra bez właściciela przypadające państwu,
~ castrensia  majątek nabyty przez syna rodziny w czasie służby wojskowej,
~ censualia Śr.: dobra dzierżawione,
~ damnatorium dobra skonfiskowane skazanym na karę śmierci, utratę wolności lub obywatelstwa,
~ deservita  dobra wysłużone u księcia,
~ directe regalia Śr.: dobra stołu królewskiego,
~ ereptoria dobra odebrane dziedzicowi lub zapisobiorcy wskutek indignitas, tj. niegodności dziedziczenia z jego strony,
~ fixa  nieruchomości,
~ furtiva et spoliativa  dobra skradzione i zrabowane,
~ hereditaria s. haereditaria dobra dziedziczone,
~ immobilia  nieruchomości,
~ liberti  majątek wyzwoleńca,
~ litigiosa  dobra sporne,
~ materna  majątek uzyskany przez syna rodziny drogą dziedziczenia testamentowego lub beztestamentowego po matce,
~ maternalia Śr.: dobra po matce,
~ materni generis  majątek uzyskany przez syna rodziny od ascendentów matki,
~ mensae regiae  Śr.: dobra stołu królewskiego,
~ oppignorata dobra zastawione,
~ paterna avitaque  Śr.: dobra po ojcu i po dziadku,
~ paternalia Śr.: dobra ojczyste, po ojcu,
~ propria pecunia empta zob. b. sua industria quaesita,
~ proscriptorum majątek osub wciągniętych na listę proskrybowanych,
~ quasi castrensia  majątek nabyty przez syna rodziny podczas pełnienia urzędu publicznego,
~ regalia Śr.: królewszczyzny,
~ seminata  zasiewy,
~ sua industria quaesita s. b. propria pecunia empta Śr.: dobra nabyte za własne pieniądze w przec. do majątku spadkowego,
~ sumptibus paternalibus comparata Śr.: dobra nabyte kosztem ojcowskiego mienia,
~ vacantia s. vacua  spadek bezdziedziczny lub nie objęty przez dziedzica,
~ vi rapta rzeczy ruchome będące przedmiotem rabunku.
Bona fides 1) Dobra wiara, tj. podstawa wzajemnego zaufania przy czynności prawnej, wymagająca od stron uczciwości, a od sędziego uwzględnienia przy rozstrzyganiu sporu okoliczności branych pod uwagę w obrocie między uczciwymi ludźmi, 2) Przekonanie posiadacza o słuszności posiadania, o jego zgodności z prawem (bonae fidei possessor – posiadacz w dobrej wierze), 3) bona fide – w dobrej wierze.

, 3) bonum vacans – spadek wakujący, tj. nie objęty przez dziedziców ustawowych w razie dziedziczenia beztestamentowego, spadek bezdziedziczny, 4) bonum commune – dobro powszechne, wspólne (pro publico bono – dla dobra ogółu), 5) Korzyść (in bonum alicui – na czyjąś korzyść, cui bono – w czyim interesie, w jakim celu), 6) bonum et aequum – dobro i słuszność, 7) Dobrodziejstwo, Łaska, 8) Pomyślność.